Trasa - Rowerem nad Dębinę - ( km)
| Informacje o trasie | |
|---|---|
| Oznaczenie w terenie |  |
| Trasa zweryfikowana | NIE |
| Długość trasy | km |
| Trasa dla roweru | BRAK INFORMACJI |
| Poziom trudności trasy | BRAK INFORMACJI |
| Miasto Poznań | |
| Pytania i odpowiedzi (FAQ) |
|---|
| Jaki rower jest potrzebny na tej trasie? |
| Trasa jest odpowiednia dla roweru: (niestety nie posiadamy informacji dla jakiego roweru trasa jest optymalna.) |
| Jaki jest poziom trudności tej trasy? |
| W naszej ocenie jest to trasa o poziomie trudnosci: nie mamy danych o poziomie trudności tej trasy. Trasa nie została zweryfikowana przez naszego przedstawiciela, dane o trasie pochodzą z zewnętrznego źródła. |
| Jak długa jest trasa Rowerem nad Dębinę ? |
| Trasa liczy km. Uwaga, podana tu długość może się róźnić od wyliczonej z pliku GPX. |
Dębina, fachowo nazywana Uroczyskiem Dębina, to ciągnący się wzdłuż lewego brzegu Warty 261-hektarowy teren zieleni, prowadzący od mostu Przemysła I aż do granicy Poznania.
Jak do niej dojechać? Albo wzdłuż Drogi Dębińskiej, albo za znakami południowego odcinka Nadwarciańskiego Szlaku Rowerowego. Zauważmy, że cały kompleks Uroczyska Dębina na dwie wyraźne części dzieli linia kolejowa, biegnąca z Poznania w kierunku Jarocina i Ostrowa Wielkopolskiego. Ponad trasą rowerową, łukiem, wznosi się murowany z czerwonej cegły wiadukt. To właśnie on jest najczęściej fotografowanym obiektem na Dębinie. Ozdobą uroczyska są lasy, z których najcenniejsze znajdują się na terenach przylegających do linii kolejowej. Doskonale zachował się tu las łęgowy z wieloma dębami, wiązami i sosnami. Niektóre z drzew osiągnęły już wiek 200 lat, a 86 z nich to pomniki przyrody.
Las na Dębinie to najwcześniej utworzony las komunalny Poznania. Stało się to już w 1834 roku, kiedy działało w Poznaniu Towarzystwo Upiększania Miasta. Do użytku publicznego przekazała te tereny księżna Fryderyka Dorota Ludwika, nazywana również Luizą, żona księcia Antoniego Radziwiłła, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Później Dębinę zwyczajowo nazywano Gajem Ludwiki, od imienia księżnej. Mniej więcej w miejscu dzisiejszego punktu gastronomicznego, tuż nad pięknym stawem istniał niegdyś domek myśliwski książęcej pary. W 1820 roku wybudowana została specjalna droga do tego domku, dziś nazywana Drogą Dębińską. Wkrótce Dębina stała się ulubionym miejscem wypoczynku mieszkańców Poznania. Działały tu pawilony muzyczne, wystawiano sztuki teatralne, odbywały się koncerty, można było dobrze zjeść, potańczyć, wykąpać się, czyli miło spędzić czas.