Trasa - Rowerem przez Rezerwat Meteoryt Morasko - ( km)
| Informacje o trasie | |
|---|---|
| Oznaczenie w terenie |  |
| Trasa zweryfikowana | NIE |
| Długość trasy | km |
| Trasa dla roweru | BRAK INFORMACJI |
| Poziom trudności trasy | BRAK INFORMACJI |
| Miasto Poznań | |
| Pytania i odpowiedzi (FAQ) |
|---|
| Jaki rower jest potrzebny na tej trasie? |
| Trasa jest odpowiednia dla roweru: (niestety nie posiadamy informacji dla jakiego roweru trasa jest optymalna.) |
| Jaki jest poziom trudności tej trasy? |
| W naszej ocenie jest to trasa o poziomie trudnosci: nie mamy danych o poziomie trudności tej trasy. Trasa nie została zweryfikowana przez naszego przedstawiciela, dane o trasie pochodzą z zewnętrznego źródła. |
| Jak długa jest trasa Rowerem przez Rezerwat Meteoryt Morasko ? |
| Trasa liczy km. Uwaga, podana tu długość może się róźnić od wyliczonej z pliku GPX. |
Rezerwat znajduje się na północnym krańcu Poznania. Przy pętli tramwajowej na osiedlu Jana III Sobieskiego ścieżki dla cyklistów rozdzielają się.
Jedna prowadzi na kampus uniwersytecki, a druga - do rezerwatu. Jedziemy, rzecz jasna, tą drugą. Jest ona oznaczona na żółto oraz symbolem roweru na białym tle. Początkowo szlak wiedzie gruntową, utwardzoną ulicą Deszczową, następnie przecina ruchliwą ulicę Morasko i dociera do skraju rezerwatu. Ścieżka prowadzi cały czas lekko pod górę. Nic dziwnego, bo wiedzie przecież w kierunku najwyższego wzniesienia na terenie Poznania - Góry Moraskiej (154 m n.p.m.).
Teren wzdłuż ścieżki dydaktycznej to niezwykłe miejsce wielkiej katastrofy sprzed 5-6 tysięcy lat - upadku meteorytu! Na Morasku odnaleziono w sumie ponad 400 kilogramów meteorytów (100 kilogramów zaginęło w niejasnych okolicznościach). I dlatego poznańskie kratery są unikatowym obiektem nie tylko w skali kraju, ale również Europy i świata! Wprawdzie na całym naszym globie podobnych miejsc odnaleziono 150, ale w Europie tylko dwa - na estońskiej wyspie Saaremaa (dawniej zwanej Ozylią) nieopodal Zatoki Fińskiej i w Poznaniu! Co konkretnie spadło na Morasko? Bryła o średnicy mniej więcej 38 metrów, która pędziła z prędkością 20 kilometrów na sekundę. Pochodziła prawdopodobnie z roju Perseidów, które co roku znajdują się na trasie kolizyjnej z Ziemią w drugiej połowie sierpnia. Rój ten, jeden z najbardziej regularnych, związany jest z kometą Swift-Tuttle. Jego nazwa pochodzi stąd, że podczas obserwacji wydaje się, jakby meteoryty przylatywały z gwiazdozbioru Perseusza. Większość potężnej bryły lecącej z kosmosu, wyparowała w czasie zetknięcia się z atmosferą, ale 7 tysięcy ton dotarło do Ziemi, rozpadając się na liczne fragmenty. Największy z nich o masie 4,5 tysięcy ton wbił się w grunt z prędkością 500 metrów na sekundę, wywołując potężną eksplozję. Tak powstał krater o średnicy blisko 100 metrów. Sześć mniejszych kawałków wybiło kolejne kratery, które z czasem wypełniły się wodą.